شنبه, 01 ارديبهشت 1397

چه عشقی داره قنداق تفنگم

که پشت زین اسب خود ببندم


بتازم پشت صحرا رو به خورشید

به عشق روی ماه آن کمندم

 

نگاهی بر نیارم رو به جایی

بجز بر قصر زیبای بلندم

 

مرا دیگر به حال خود نبینی

مگر روزی که او آید بچنگم

 

گناه مواز آن روزی شد آغاز

که سیب از باغ ایوان تو کندم

 

میان این جماعت هر چه گشتم

ندیدم آنکه می فهمید دردم

 

تو دستم را رها کردی ندیدی

بدون دست گرم تو چه سردم

 

ندانم بعد مو دیگر چه کردی

ندانی چی شد و بی تو چه کردم

 

                                          مهدی برهانی


نظرات در مورد این شعر: http://www.shereno.com/11760/19821/352377.html


اضافه کردن نظر